Siły zbrojne Szwajcarii jest to ewenement na Starym Kontynencie. Organizacja szwajcarskiego wojska polega na armii typu milicyjnego. W przeszłości armie takie występowały bardzo często (modelowym przykładem były wojska w państwach starożytnej Grecji, głównie Aten). W dzisiejszych czasach jedynymi państwami które mają tego typu wojska są Szwajcaria i Kuba.

W systemach przyjmujących armię typu milicyjnego na każdym wolnym obywatelu ciążył obowiązek obronności kraju w trakcie wojny. Wyjątkowość tego typu organizacji przejawia stosunek liczby żołnierzy zawodowych w trakcie pokoju do wszystkich żołnierzy po ewentualnej mobilizacji. Czytaj dalej »

1 września 1939 roku o godzinie 4.47 nad ranem niemiecki pancernik Schleswig - Holstein otwiera ogień ze swoich dział do polskiej składnicy tranzytowej na Westerplatte. To pierwsze minuty II wojny światowej. Wojny, która w ciągu sześciu lat trwania pochłonie 60 milionów ofiar. Tego skrawka ziemi bohatersko broniło 182 polskich żołnierzy. Niemcy aby zdobyć Westerplatte potrzebowali 3 tysięcy żołnierzy, kilkudziesięciu samolotów, ciężkiej artylerii naziemnej oraz dział pancernika Schleswig - Holstein.

Żołnierze Wojskowej Składnicy Tranzytowej skapitulowali 7 września po odparciu dwóch dużych i kilkudziesięciu mniejszych szturmów. Polskie straty to 20 zabitych i 20 rannych, Niemcy stracili 300 żołnierzy, 700 zostało rannych. Niemieckie pismo Illustrierter Beobachter nazwało Westerplatte “Małym Verdun”. Legenda Westerplatte narodziła się wśród Polaków jeszcze podczas dni obrony składnicy. Codzienne komunikaty prasowe i radiowe mówiły o tym, że Westerplatte nadal się broni. A tak niewiele brakowało, a poddałoby się już drugiego dnia obrony…

Przez wiele lat w Polsce Ludowej (ale także po 1989 roku) panowało przekonanie, że obroną twierdzy przez wszystkie 7 dni bohatersko dowodził major Henryk Sucharski. Jednak prawda była inna. Czytaj dalej »

W 38 numerze “Polski Zbrojnej” pojawił się bardzo ciekawy artykuł na temat kobiet w armii autorstwa Małgorzaty Schwarzgruber. Zamieszam go poniżej…

W wywiadzie dla “Vorarlberger Nachrichten” prezydent Austrii Heinz Fischer stwierdził, że znikają znane z przeszłości różnice w traktowaniu kobiet i mężczyzn. W 2035 roku zrównany zostanie dla wszystkich wiek emerytalny. Dlatego można podobnie potraktować kobiety i mężczyzn, jeśli chodzi o obronę kraju, oczywiście nie od razu, ale dłuższej perspektywie. Są przecież państwa, w których panie muszą służyć w armii. Dlaczego nie w Austrii? Czytaj dalej »

Sun Zi był prawdopodobnie pierwszym teoretykiem wojny, który wywarł tak wielki wpływ na późniejsze konflikty zbrojne. Ba! Wpływ wywiera po dziś dzień dlatego, że wielu współczesnych dowódców traktowało jego pracę jako podręcznik sztuki wojennej, a przecież “Sztuka wojny” została napisana  około 2,5 tysiąca lat temu. 

Historycy datują życie Sun Zi na V wiek p.n.e. Służył on jako dowódca wojskowy i strateg w królestwie Wu pod koniec tak zwanego Okresu Wiosen i Jesieni w dziejach Chin. Chińczycy i Mongołowie powszechnie posługiwali się “Sztukami wojny” jako podręcznikiem dla wojskowych. Książka po raz pierwszy dotarła do Europy dzięki francuskiemu jezuicie i misjonarzowi. J.JM. Arniot wydał jej przekład w Paryżu w 1722 r. Nowe wydanie w 1782 roku czytał Napoleon, książka ta wywarła ogromny wpływ na późniejsze osiągnięcia francuskiego stratega. Czytając “Sztuki wojny” zauważamy wiele zbieżności pomiędzy taktycznymi sztuczkami francuskiego cesarza,  a  wskazówkami  chińskiego mistrza. Zapewne chiński teoretyk nawet nie przypuszczał jak duży wpływ wywrze jego dzieło na kształt dalekich kontynentów, i to wiele wieków po jego śmierci. Sun Zi uważał, że wojna to sztuka, a nie poddane ścisłym rygorom rzemiosło. Wymienił on pewne reguły, których przestrzeganie jest warunkiem sukcesu. Czytaj dalej »

Witam na moim nowym blogu, który jest poświęcony wojskowości, historii wojen, Wojsku Polskiemu i wszystkiemu co jest z tym związane. Co jakiś czas będę umieszczał wpisy przybliżające wszystkim zainteresowanym ciekawe fakty oraz fascynujące życiorysy największych dowódców w historii.

Pierwszy wpis poświęcę stopniom wojskowym w Wojsku Polskim. Przeczesując Internet zauważyłem, że niewiele jest informacji właśnie na ten temat, a szczególnie brak jest rzetelnego przedstawienia pochodzenia stopni w Wojsku Polskim. Pisząc niniejsze opracowanie korzystałem z: “Leksykon wiedzy wojskowej”, artykuł Łukasza Dziamskiego “Szkic o najwyższych stopniach wojskowych” w Piśmie studentów Uniwersytetu Warszawskiego Mishellanea z czerwca 2008 r., ustawa o powszechnym obowiązku obrony Rzeczpospolitej.

Stopnie w Wojsku Polskim